Achter de voordeur bij Marri: een laatbloeier vol kleur

Ze is iemand die nog altijd geraakt kan worden door kleur, licht en verhalen, ook al ligt het grote schilderwerk inmiddels achter haar. In haar appartement in Kampen kijkt ze uit over de stad en denkt ze terug aan alles wat ze gemaakt heeft, verkocht heeft en heeft losgelaten. “Ik geniet hier enorm. Toen ik kwam kijken wist ik meteen: dit is het.”
 
Ze woont hier nu vijf jaar met veel plezier. De overstap van woning naar een appartement was goed te doen, ook omdat ze al lang ingeschreven stond. Toch bleef het een flinke verandering: al die spullen uit haar vorige atelier moesten mee of een nieuwe plek krijgen. 
 
In haar appartement hangen nog altijd een aantal van haar schilderijen. Je ziet ze meteen bij binnenkomst; ze geven het huis kleur en maken het echt van haar. Ze heeft in de jaren veel werk verkocht en een aantal meegenomen naar haar nieuwe plek. Er is een eigen publiek ontstaan dat haar werk herkent en waardeert. “Dat blijft bijzonder, dat mensen iets van jou in huis hebben.”
 
Het atelier is inmiddels niet meer actief. Af en toe pakt ze nog een klein creatief project op, gewoon voor zichzelf, maar het echte werken aan grote schilderijen doet ze niet meer. Ze geniet nu vooral van haar vrije tijd, hobby’s en haar familie.

 
Laat begonnen, toch helemaal geraakt

Haar creatieve leven begon pas na haar veertigste. Niet met een plan, maar met nieuwsgierigheid. Ze volgde teken- en schilderlessen, en na een paar jaar mocht ze vrij werken. “Toen gebeurde er iets. Daar kon ik mijn verhaal in kwijt.”
 
Vanaf dat moment ging het snel. Ze ging exposeren, verkocht werk en werd gezien. Toch bleef het lang combineren met werk en het gezinsleven. “Het was niet meteen een carrière.”

Verhalen in verf

Wat haar werk bijzonder maakt, is het verhaal erachter. Ze zoekt inspiratie in boeken, geschiedenis, kunst en mensen. Eerst werd ze geïnspireerd door mooie titels van de bekende componist Duke Ellington. Maar ze wilde meer diepgang.
 
Verhalen werden steeds vaker het vertrekpunt voor haar werk. Via historische projecten ontdekte ze bijzondere, dramatische verhalen uit de geschiedenis van Overijssel. Van boerenopstanden en bekende personen uit de geschiedenis, tot sterke vrouwen. Bijvoorbeeld het leven en de dagboeken van Etty Hillesum. 
 
Schilderen was voor haar een manier van reflecteren op het leven van deze personen.  “Als een verhaal je raakt, dan raakt het schilderij je ook.”

Scheppen, twijfelen en doorgaan

Schilderen is niet altijd makkelijk. “Je denkt soms: ik ben er. En de volgende dag zie je alleen maar fouten.” Dan gaat er weer een laag overheen. Tot het goed voelt.
Soms is de frustratie groot. “Dan denk je: ik gooi alles uit het raam.” Een rondje fietsen en je hoofd leeg maken helpt dan om weer verder te kunnen.
Toch komt er altijd een moment dat je ziet dat het klaar is. “Dan moet je stoppen. Anders ga je door en gaat het kapot.”

Een leven vol kunst

Ze noemt haar schilderijen haar kinderen. Ze hangen nu op verschillende plekken, waar andere mensen ernaar kijken en hun eigen verhaal erin zien.
Inspiratie haalde ze ook uit muziek, zoals Purple Rain (Prince) en  Bed of Roses (Bon Jovi), of uit kunstenaars als Jan Cremer, Jeroen van Koningsbrugge en Kees van Bohemen. Op sommige plekken hangt haar werk inmiddels naast dat van kunstenaars die haar ooit inspireerden: een bijzondere ontmoeting tussen wat haar gevormd heeft en wat zij zelf heeft gemaakt.
 

Nooit te laat om te beginnen

Wat ze anderen wil meegeven is duidelijk: in alle fases van je leven blijft er van alles mogelijk. Je kunt steeds opnieuw iets beginnen.
 
Ze kijkt met trots terug, maar ook met nieuwsgierigheid vooruit. Want helemaal klaar is ze nooit. “Je bent een schepper. Je wilt iets maken dat er nog niet is. Dat blijft het mooiste.”